خانه / جمعه های انتظار / الی متی احار فیک یا مولای

الی متی احار فیک یا مولای

وقتی انسان منتظر رسیدن یک مهمان یا بسته ی پستی مهم است با کوچکترین صدایی گوش خود را تیز می کند که شاید آن مهمان یا محموله رسیده است. وقتی انسان گرسنه و یا تشنه می شود ناخودآگاه به سمت یخچال کشیده می شود. در هنگام بروز نیازها، انسان به مبدا تامین کننده آن نیاز تمایل پیدا کرده و سعی در رفع آن دارد.

در دوران حاضر و عصر غیبت که دسترسی ظاهری به وجود مقدس امام معصوم علیه السلام نداریم، با مرور اهتمام حضرات معصومین علیهم السلام به حل مشکلات انسان ها و خصوصا شیعیانشان در مسائل مهم معنوی و مادی، به این مسئله باید اندیشید که اگر در این روزگار، ما نیز از این نعمت بزرگ الهی بهره ای داشتیم، قسمت عمده ای از مشکلات مان با عنایت ایشان قابل حل و رفع بود. این درک با واسطه می تواند ما را به جایی برساند که آهی از ته کشیده و بگوئیم چرا باید در دورانی باشیم که از این نعمت بزرگ الهی به ظاهر محرومیم.

اینکه در دعای ندبه و از لسان مبارک امام صادق علیه السلام می خوانیم ای مولا و آقای ما، تا چه زمانی در انتظارت حیران و سردرگم باشیم مسئله ی کمی نیست. اگر تنها گوشه از محبت و لطف این خانواده را درک کرده باشیم، به واقع دوری آن ها برای ما سخت و طاقت فرساست. حیرانی و سردرگمی امری نیست که تنها اختصاص به مسائل مادی داشته باشد بلکه اشاره به مسائل معنوی نیز دارد.

ما از یک طرف محروم از وجود مادی و ظاهری امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف هستیم و از سویی دیگر، از برکات مستقیم و بدون واسطه ی ایشان نیز بهره چندانی نداریم چون توجهی نداریم.

بله اینکه در روایات وارد شده امام غائب مانند خورشید پشت ابر است و همه از آن بهره می برند کاملا صحیح است و ما هم به آن اعتقاد راسخ داریم ولی آیا بهره ای که انسان از خورشید پشت ابر می برد با بهره ی خورشید عیان یکی است؟ قطعا یکی نیست و همین امر از اسرار غیبت ایشان است. به بیان دیگر غیبت امام به معنای عدم حضور نیست بلکه غائب بودن از نظر ما مراد است.

نکته ی اصلی در دوران غیبت حس احتیاج و افتقار به امام معصوم علیه السلام است. وقتی این حس به اوج خود رسید و همگی طالب آن نیاز شدند ناخودآگاه به سمت آن کشیده شده و سعی در رفع آن نیاز می کنند. حصول حس احتیاج، امری درونی و ملکه ای است که به تدریج حاصل می شود لذا باید برای بدست آمدن کوشش بسیار کرد.

وفقنا الله لمرضاته

درباره ی عبدالحجت حق جو

همچنین ببینید

نظر غزالی در مورد عدالت صحابه

در نوشته های گذشته گفتیم برخی اهل سنت اصل عدالت صحابه را یک مساله مسلم دانسته و برای آن استدلالاتی هم ذکر می کنند در حالیکه گفتیم اشکالاتی از نظر کبروی و صغروی به این اصل وارد است. در مقابل برخی از علمای بزرگ اهل سنت این اصل را انکار کرده و آن را جزء اصول موهومه از ادله احکام بر شمرده‌اند و در اصل اشکال این دسته از افراد اشکالی کبروی است. یکی از این افراد غزالی از علمای قرن 6 هجری می باشد. در این نوشتار برخی عبارات وی در این باره را به نقل از کتاب المستصفی ذکر خواهیم کرد. وی در کتاب المستصفی به بررسی برخی مسائل علم اصول همت گمارده است.

شاطبی و عدالت صحابه (۳)

یکی از ارکان و پایه های اساسی فقه اهل سنت مبتنی بر لزوم اعتقاد به عدالت صحابه یا به قولی حجیت قول آنهاست. برای عدالت صحابه که منجر به حجیت قول آنها می شود چندین دلیل ارائه شده است که در این نوشته نظرات شاطبی در کتاب الموافقات را ذکر خواهیم کرد. وی یکی از علما اهل سنت در قرن 8 هجری است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *