خانه / تحریم / تحریم: راه برون رفت از تحریم اقتصادی

تحریم: راه برون رفت از تحریم اقتصادی

در نوشته های گذشته به اصل و سابقه تحریم، علت انتخاب تحریم اقتصادی  و راهکار کلیدی برون رفت از فضای تحریم به صورت کلی اشاره کردیم. در این نوشتار که آخرین برگه از این سلسله است، به راهکار برون رفت از تحریم اقتصادی به صورت خاص اشاره می کنیم.

در نوشته گذشته گفتیم راهکار خروج از تحریم به صورت کلی قناعت و توکل به قدرت خداوند متعال است. هر چند این دو راهکار در بحث اقتصادی نیز دخالت دارند ولی باید گفت، در تحریم اقتصادی لوازم و وسائل دیگری نیز مورد نیاز است. یکی از مسائلی در قرآن کریم به آن اشاره شده، مسئله اقتصاد و تامین معیشت نوع بشر است.

خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید «وَ آتاکُمْ مِنْ کُلِّ ما سَأَلْتُمُوه‏» (ابراهیم، ۳۴) و از هر چیزى که [به سبب نیازتان به آن‏] از او خواستید، به شما عطا کرد.

یک دیدگاه این است که کسی بگوید تنها نیاز انسان که خوردن نیست و نیازهای فراوان دیگری نیز در جامعه باید تامین شود. در جواب می گوئیم اولا بحث ما در تحریم اقتصادی است و پاشنه آشیل آن تامین معیشت مردم است. ثانیا مراد شما از نیاز چیست؟ نیاز در جایی معنا پیدا می کند که مرتبط با حیات بشری یا اصلی از اصول آن باشد. غرب به طمع در بن بست قرار دادن ما تکنولوژی خام را وارد می کند و وقتی انسان با آن مانوس شد، شروع به تحریم کردن مقدمات اولیه آن می کند.

مثلا در کشور ما تولید یک خودرو شروع می شود و به بازار می آید ولی غافل از اینکه خط تولید آن در کشوری دیگر است و تنها قطعات آن در داخل کشور ما به هم متصل می شوند. بعد از گذشت چند وقت و نیاز کشور به قطعه، شرکت تولید کننده خودرو قطعات را تحریم کرده و تعداد زیادی خودرو به علت نداشتن قطعات جانبی از حرکت باز می ایستند.

دیدگاه دیگر این است که ما کمی عمیق تر به این آیه بنگریم. کلمه ی «من» در آیه تبعیضیه است یعنی اگر انسان از خدا چیزى که قطعا ضرر و زیان و یا حتى هلاک او در آن است بخواهد، خداوند عالم و حکیم و رحیم، هرگز به چنین تقاضایى پاسخ نمی ‏دهد. در عوض شاید در بسیارى از اوقات انسان با زبانش چیزى را از خدا نخواهد ولى با زبان حالش و فطرت و طبیعت و هستیش آن را تمنا می ‏کند، و خدا به او می‏دهد. در نتیجه معنا آیه چنین می شود که هیچ انسانى در رابطه با انسانیتش به هیچ نعمتى محتاج نمی شود مگر آنکه خداوند آن را بر آورده می ‏کند و براى نوع انسان هیچ حاجتى زمین نمی ‏ماند.

آیه به صورت مستقیم به این نکته تذکر می دهد که انسان برای رفع حوایج باید به درون خود مراجعه کرد. این مطلب در بُعد وسیع و با درنظر گرفتن جامعه، معنایش توجه به افراد آن جامعه است نه توجه به افراد خارج از آن جامعه.

در این چهار نوشته سعی کردیم به صورت خلاصه به بحث تحریم و مسائل پیرامون آن از منظر قرآن کریم و تاریخ اشاره کنیم.

درباره ی عبدالحجت حق جو

همچنین ببینید

جشن تاج گذاری امام زمان ارواحنا له الفداء!!! (۱)

در این روزها برخی اوقات می‌بینیم به امامت حضرت بقیة‌الله الاعظم روحی و ارواح العالمین له الفداء اطلاق تاج‌گذاری می‌شود که این امر در غایت اشتباه است. کسانی که مبادرت به این امر می‌کنند چه از روی عدم توجه و تفتن و چه از روی مقاصد دیگر، شان عظیم امامت را به خلافت تنزل داده و ناخواسته در مسیری اشتباه قدم می‌گذارند که همان مسیر گروه اول است. به‌بیان‌دیگر وقتی ما از امامت تنها به بحث تاج‌گذاری و اوامری این‌چنینی تعبیر کردیم، عملاً سایر شئون تحت‌الشعاع قرار داده و از بین می‌بریم درحالی‌که خلافت ظاهری یکی از شئون ائمه معصومین علیهم‌السلام است.

آیا ثارالله مثل ابن الله است؟

گاهي بعضي از مسيحيان مي گويند اگر ما مسيح ع را ابن اللَّه مي گوييم درست مانند آن است كه شما به امام حسين ع ثار اللَّه و به امیرالمومنین علیه السلام ابن ثاره (خون خدا و فرزند خون خدا) مي گوييد و يا در پاره اي از روايات به علي ع يد اللَّه اطلاق شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *