خانه / پای درس معصومین / نکته ای در مورد تکثیر نسل و فرزند (۲)

نکته ای در مورد تکثیر نسل و فرزند (۲)

در پست گذشته به احوال و خصوصیات زندگی و تولد حضرت عیسی و یحیی اشاره کردیم. در این پست به موارد دیگری از قدرت الهی در مورد تولد کودکان اشاره می کنیم. 

خداوند متعال در سوره مریم احوال برخی پیامبران دیگر را نیز مورد اشاره قرار می دهد. از جمله آنها حضرت ابراهیم است. یکی از مسائلی که خداوند در مورد ایشان مورد اشاره قرار می دهد بحث فرزند ایشان است. خداوند می فرماید: « وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوب‏. [مریم/۴۹]  اسحاق ویعقوب را به او بخشیدیم‏.»

در سوره ابراهیم حضرت ابراهیم در مورد اعطای اسحاق و اسماعیل از خداوند تشکر می کند چرا که این امر در سن پیری آن حضرت اتفاق افتاده است. ایشان می فرماید: « الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی وَهَبَ لی‏ عَلَى الْکِبَرِ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ. [ابراهیم، ۳۹] همه ستایش‏ها ویژه خدایى است که اسماعیل واسحاق را در سنّ پیرى به من بخشید؛»

در تفاسیر وارد شده که اسماعیل در سن ۹۹ سالگی و اسحاق در سن ۱۲۰ سالگی به ایشان اعطا شد. در روایات دیگر وارد شده که ایشان تا سن ۱۷۰ سالگی هیچ فرزندی نداشته اند . یعقوب نیز که فرزند اسحاق است به همین اعتبار هدیه ای از طرف خداوند متعال به حضرت ابراهیم برشمرده شده است.

خداوند متعال در آیات انتهایی سوره فرقان صفات عباد الرحمن را شروع به شمارش می کند و دوازده صفت را برای آنها نام می برد. یکی از این صفات چنین است: « وَ الَّذینَ یَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّیَّاتِنا قُرَّهَ أَعْیُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقینَ إِماماً. [فرقان/۷۴] و آنان که مى ‏گویند: پروردگارا! ما را از سوى همسران و فرزندانمان خوشدلى و خوشحالى بخش، و ما را پیشواى پرهیزکاران قرار ده.»

همچنین در سوره صافات خداوند متعال در حالات حضرت ابراهیم چنین می فرماید: « رَبّ‏ هَبْ لىِ مِنَ الصَّالِحِینَ*فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِیم‏. [الصافات/۱۰۰ و ۱۰۱] پروردگارا! مرا فرزندى که از صالحان باشد عطا کن* پس ما او را به پسرى بردبار مژده دادیم.»

یک آیه در مورد دعا کردن برای فرزندان و خانواده قبل از تولد و یک آیه برای بعد از تولد و تزویج است پس دعای والدین برای فرزندان هم قبل از تولد و هم بعد از تولد نافذ است. «لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ یَخْلُقُ ما یَشاءُ یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ إِناثاً وَ یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ الذُّکُور* أَوْ یُزَوِّجُهُمْ ذُکْرَانًا وَ إِنَثًا  وَ یجَعَلُ مَن یَشَاءُ عَقِیمًا  إِنَّهُ عَلِیمٌ قَدِیر[شوری/۴۹ و ۵۰] مالکیّت و فرمانروایى آسمان‏ها و زمین فقط در سیطره خداست، هر چه را بخواهد مى ‏آفریند، به هر کس بخواهد دختر عطا مى ‏کند و به هر کس بخواهد پسر مى ‏بخشد* یا پسران و دختران را با هم به آنان مى ‏دهد و هر که را بخواهد نازا مى ‏کند؛ یقیناً او دانا و تواناست.»

برای تکمیل بحث روایتی نیز در این باره ذکر می کنیم.

«عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْجَهْمِ قَالَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا ع یَقُولُ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِنَّ النُّطْفَهَ تَکُونُ فِی الرَّحِمِ أَرْبَعِینَ یَوْماً ثُمَّ تَصِیرُ عَلَقَهً أَرْبَعِینَ یَوْماً ثُمَّ تَصِیرُ مُضْغَهً أَرْبَعِینَ یَوْماً فَإِذَا کَمَلَ أَرْبَعَهُ أَشْهُرٍ بَعَثَ اللَّهُ مَلَکَیْنِ خَلَّاقَیْنِ فَیَقُولَانِ یَا رَبِّ مَا تَخْلُقُ ذَکَراً أَوْ أُنْثَى فَیُؤْمَرَانِ فَیَقُولَانِ یَا رَبِّ شَقِیّاً أَوْ سَعِیداً فَیُؤْمَرَانِ فَیَقُولَانِ یَا رَبِّ مَا أَجَلُهُ وَ مَا رِزْقُهُ وَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مِنْ حَالِهِ وَ عَدَّدَ مِنْ ذَلِکَ أَشْیَاءَ وَ یَکْتُبَانِ الْمِیثَاقَ بَیْنَ عَیْنَیْهِ فَإِذَا أَکْمَلَ اللَّهُ لَهُ الْأَجَلَ بَعَثَ اللَّهُ مَلَکاً فَزَجَرَهُ زَجْرَهً فَیَخْرُجُ وَ قَدْ نَسِیَ الْمِیثَاقَ فَقَالَ الْحَسَنُ بْنُ الْجَهْمِ فَقُلْتُ لَهُ أَ فَیَجُوزُ أَنْ یَدْعُوَ اللَّهَ فَیُحَوِّلَ الْأُنْثَى ذَکَراً وَ الذَّکَرَ أُنْثَى فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یَشاءُ. [الکافی (ط – الإسلامیه)، ج‏۶، ص: ۱۳.] حسن بن جهم بن بکیر از امام رضا علیه السلام و ایشان از امام باقر علیه السلام نقل می کنند که نطفه وقتی۴۰ روز در رحم ماند علقه می شود. و علقه تا ۴۰ روز که ماند مضغه می شود. چون ۴ ماه بپایان رسد خداوند عزّ و جلّ دو فرشته آفریننده را می فرستد و آنها می گویند: پروردگارا چه بیافرینیم؟ دختر یا پسر؟! و فرمان گیرند. پس گویند: پروردگارا خوشبخت باشد یا بدبخت؟ و فرمان گیرند. باز گویند: پروردگارا عمرش چیست و روزیش چه؟ چه وضعى دارد و از این باره چیزها شمرد و میان دو چشمش نویسند، و چون مدت را بسر زد خدا فرشته‏اى فرستد و او را نهیبى زند و وى پیمان را فراموش کرده بیرون آید. حسن بن جهم گفت: باو گفتم: رواست بدرگاه خدا عزّ و جلّ دعا کند تا دختر را پسر کند یا پسر را دختر؟ فرمود: البته خدا هر چه خواهد کند.»

یکی دیگر از پیامبرانی که خداوند متعال در سوره مریم از ایشان یاد می کند حضرت موسی است. خداوند در مورد ایشان می فرماید« وَ وَهَبْنَا لَهُ مِن رَّحْمَتِنَا أَخَاهُ هَارُونَ نَبِیًّا. [مریم/۵۳] و از رحمت خود برادرش هارون را که داراى مقام پیامبرى بود، به او بخشیدیم.» از این آیه می توان چنین استفاده کرد که رفیق و همراه خود را نیز باید از خداوند خواست تا خداوند وی را به ما اعطا کند چنانچه حضرت موسی نیز چنین کرد. ایشان به خداوند عرض می کند: « وَ اجْعَل لىّ وَزِیرًا مِّنْ أَهْلىِ* هَارُونَ أَخِى*اشْدُدْ بِهِ أَزْرِى*وَ أَشْرِکْهُ فىِ أَمْرِى [طه/ ۲۹ تا ۳۲] و از خانواده‏ام دستیارى برایم قرار ده*هارون، برادرم را*پشتم را به او محکم کن*واو را در کارم شریک گردان.»

درباره ی عبدالحجت حق جو

همچنین ببینید

جشن تاج گذاری امام زمان ارواحنا له الفداء!!! (۱)

در این روزها برخی اوقات می‌بینیم به امامت حضرت بقیة‌الله الاعظم روحی و ارواح العالمین له الفداء اطلاق تاج‌گذاری می‌شود که این امر در غایت اشتباه است. کسانی که مبادرت به این امر می‌کنند چه از روی عدم توجه و تفتن و چه از روی مقاصد دیگر، شان عظیم امامت را به خلافت تنزل داده و ناخواسته در مسیری اشتباه قدم می‌گذارند که همان مسیر گروه اول است. به‌بیان‌دیگر وقتی ما از امامت تنها به بحث تاج‌گذاری و اوامری این‌چنینی تعبیر کردیم، عملاً سایر شئون تحت‌الشعاع قرار داده و از بین می‌بریم درحالی‌که خلافت ظاهری یکی از شئون ائمه معصومین علیهم‌السلام است.

آیا ثارالله مثل ابن الله است؟

گاهي بعضي از مسيحيان مي گويند اگر ما مسيح ع را ابن اللَّه مي گوييم درست مانند آن است كه شما به امام حسين ع ثار اللَّه و به امیرالمومنین علیه السلام ابن ثاره (خون خدا و فرزند خون خدا) مي گوييد و يا در پاره اي از روايات به علي ع يد اللَّه اطلاق شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *