خانه / تاریخ / جشن تاج گذاری امام زمان ارواحنا له الفداء!!! (۱)

جشن تاج گذاری امام زمان ارواحنا له الفداء!!! (۱)

یکی از مسائلی که سبب اختلاف شدید بعد رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم شد مساله خلافت یا امامت بود. عده‌ای که برای جانشینی ایشان شرط خاصی را مدنظر نداشتند و تنها به ادله ای موهون تمسک می کردند، افرادی را برای این امر انتخاب کرده و صلاحیت آنها را تایید کردند. در مقابل برخی دیگر به علت وجود آموزه ها و هشدارهای متعدد نبی مکرم اسلام صلی الله علیه وآله وسلم افراد خاصی را برای تصدی این منصب شایسته می‌دانستند. گروه دوم برای این جانشینان که از آنها به ائمه اثنی عشر علیهم السلام تعبیر می‌کردند، شئون متعددی نیز قائل بودند که از جمله آن خلافت و حکومت بر مردم بود.

در این روزها برخی اوقات می‌بینیم به امامت حضرت بقیه‌الله الاعظم روحی و ارواح العالمین له الفداء اطلاق تاج‌گذاری می‌شود که این امر در غایت اشتباه است. کسانی که مبادرت به این امر می‌کنند چه از روی عدم توجه و تفتن و چه از روی مقاصد دیگر، شان عظیم امامت را به خلافت تنزل داده و ناخواسته در مسیری اشتباه قدم می‌گذارند که همان مسیر گروه اول است. به‌بیان‌دیگر وقتی ما از امامت تنها به بحث تاج‌گذاری و اوامری این‌چنینی تعبیر کردیم، عملاً سایر شئون تحت‌الشعاع قرار داده و از بین می‌بریم درحالی‌که خلافت ظاهری یکی از شئون ائمه معصومین علیهم‌السلام است.

مبحث عظیم و بلندمرتبه­ی امامت با بحث تاج‌گذاری و پادشاهی ملوک تفاوت‌های متعدد دارد که از آن جمله می‌توان گفت که تاج‌گذاری پادشاهان منصوص از طرف خداوند متعال نیست بلکه به‌صورت موروثی یا به ملاکات دیگر به افراد منتقل می‌شود ولی در امامت ائمه معصومین علیهم‌السلام، این مقام از طرف خداوند متعال به ایشان اعطا می‌شود و امری منصوص است.

در بعضی موارد مشاهده می‌شود که به برخی امامزادگان اطلاق شاهزاده نیز می‌شود که این امر هم ناشی از همین اشتباه در بین مردم است. مثلاً در مورد حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام چنین متداول است که از ایشان به شاهزاده علی‌اکبر یا از فرزند بزرگوار امام حسن علیه‌السلام به شاهزاده قاسم بن الحسن در بین مردم تعبیر می‌شود. همچنین در مورد سایر امامزادگان که از آن جمله می‌توان به شاه‌چراغ(شیراز) امامزاده سید علی (واقع در بلوار ۱۵ خرداد قم)، احمد بن قاسم (واقع در فلکه معلم قم) و… اشاره کرد نیز، متأسفانه این امر در بین مردم جاری است.

بله اگر کسی امامت و خلافت را نظر لغوی در نظر بگیرد این‌ها باهم مترادف‌اند به این معنا که خلیفه امام نیز خوانده می‌شود ولی با آموزه‌های دینی ما، امامت منصبی است که شرایط و خصوصیاتی دارد که در قرآن کریم و روایات حضرات معصومین علیهم‌السلام نیز به این امر اشاره‌شده است.

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید «وَ إِذِ ابْتَلىَ إِبْرَاهِمَ رَبُّهُ بِکلَمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ  قَالَ إِنىّ‏ جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا  قَالَ وَ مِن ذُرِّیَّتىِ  قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِى الظَّالِمِینَ. [بقره، ۱۲۴] (به خاطر آورید) هنگامی‌که خداوند، ابراهیم را با وسایل گوناگونى آزمود. و او به‌خوبی از عهده این آزمایش‌ها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشواى مردم قراردادم!» ابراهیم عرض کرد: «از دودمان من (نیز امامانى قرار بده!)» خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمکاران نمى‏رسد! (و تنها آن دسته از فرزندان تو که پاک و معصوم باشند، شایسته این مقام‌اند)». » از این آیه شریفه چنین استفاده می‌شود که اولاً مقام امامت مقامی نیست که از طریق خون یا میراث انتقال پیدا کند و ثانیاً این مقام به ظالمین نمی‌رسد.

در روایات نیز، در مورد منصوص و محدود بودن تعداد ائمه معصومین علیهم‌السلام روایات متعددی واردشده که از آن‌ها به روایات «ائمه اثنی عشر» تعبیر می‌شود. این دسته روایات در منابع اهل سنت و شیعه به‌صورت متواتر واردشده[۱]. علاوه بر تمامی این مسائل، در مورد امام و رهبر جامعه در قرآن کریم و روایات صفات متعددی ذکرشده است که پرداختن تفصیلی به آن‌ها در این مجال مقدور نیست.

ادامه دارد…

 

پانویس:

[۱] برای نمونه ر.ک صحیح مسلم، ج ۳، ص ۱۴۵۲، صحیح البخاری، ج ۶، ص۲۶۴۰، کمال‌الدین، صدوق،ص۲۹۸، عیون اخبار الرضا، ج۲ص۶۶،  الکافی: ۱/ ۵۳۳ ،ح ۱۶ و سایر مصادر حدیثی شیعه و اهل سنت.

درباره ی عبدالحجت حق جو

همچنین ببینید

شاطبی و عدالت صحابه (۳)

یکی از ارکان و پایه های اساسی فقه اهل سنت مبتنی بر لزوم اعتقاد به عدالت صحابه یا به قولی حجیت قول آنهاست. برای عدالت صحابه که منجر به حجیت قول آنها می شود چندین دلیل ارائه شده است که در این نوشته نظرات شاطبی در کتاب الموافقات را ذکر خواهیم کرد. وی یکی از علما اهل سنت در قرن 8 هجری است.

شاطبی و عدالت صحابه (۲)

یکی از ارکان و پایه های اساسی فقه اهل سنت مبتنی بر لزوم اعتقاد به عدالت صحابه یا به قولی حجیت قول آنهاست. برای عدالت صحابه که منجر به حجیت قول آنها می شود چندین دلیل ارائه شده است که در این نوشته نظرات شاطبی در کتاب الموافقات را ذکر خواهیم کرد. وی یکی از علما اهل سنت در قرن 8 هجری است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *